MEE, ondersteuning bij leven met een beperking, organiseerde in aanloop naar de verkiezingen op 1 februari een debat waar politieke partijen konden aangeven welke oplossingen zij in gedachten hebben voor de problemen van mensen die leven met een beperking. Deze Vlaardingers lopen vaak tegen een muur van bureaucratie op, zeker nu veel ondersteuning uit de AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten) is verdwenen. Via de WMO (Wet Maatschappelijke Ondersteuning) is de gemeente nu verantwoordelijk voor adequate zorg.

De heer Hulscher pleitte voor een Persoons Gebonden Budget gericht op Welzijn. Zelf bepalen waar je je geld aan uitgeeft om het leven zo aangenaam mogelijk te maken. Men wil liever de gelden die nu gemoeid zijn met het “gratis” openbaar vervoer voor ouderen, zelf kunnen besteden, om zo uit het isolement te geraken. Deze visie sluit geheel aan bij de denkbeelden van D66 Vlaardingen.

Anderen vroegen aandacht voor het Beschermd Wonen dicht bij huis. Hiervoor zijn lange wachtlijsten. D66 lijsttrekker Peter Caljé vindt dat dit probleem samen met de zorgverleners regionaal moet worden aangepakt. In Maassluis en Schiedam bestaan op dit gebied al initiatieven. Daar liggen dus mogelijkheden voor aansluiting.

Senioren Welzijn voor mensen met een lichte beperking verdient een individuele benadering vanuit de gemeente. Hierbij dienen preventie en “bemoeizorg” volgens D66 op wijkniveau aangestuurd te worden.

Ook werd gepleit er voor gepleit dat het taxivervoer voor schoolkinderen met een beperking wordt uitgevoerd door goed getrainde chauffeurs. Voor sommige groepen kinderen met een autistische aandoening is er alleen ver weg de mogelijkheid voor passend onderwijs. Ook hier zal in regionaal verband gezocht moeten worden naar speciale scholen dichter bij huis.

Van geheel andere orde is de regeldruk. Deze is momenteel voor ambtenaren en burgers niet echt helder. D66 stelt de burger centraal en gaat zoveel mogelijk uit van zelfredzaamheid. Minder regels en waar nodig controle achter af.

Bert van Nieuwenhuizen